April 12, 2021, Monday
२०७७ चैत्र ३१

औशीको रात धिपधिपे दियो

280

 

कुकुर रुन्छ करेसाबारीमा सुनसान रातमा
सुसाउछ नदी मनै चुडी फयाउरो साथमा

औशीको रात धिपधिपे दियो रोशणी काप्दछ
सन्नटा आइ मैरोमा बसी आयुलाइ नाप्दछ
अध्यारो भयो मनको संसार देहले छोडदै छ।
आत्मा र शरिर बिद्रोह गर्दै सम्बन्ध तोड्दैछ।

बिरालो रुन्छ, बिरही स्वरमा पोथीले बास्दछ
अदृश्य छाया यमदुत आइ छेवैमा हास्दछ।

पिंजडा त्यागि आत्माको चरी भरुरु उडदैछ।
आत्माको ज्योति बादलमाथी स्वर्गमा गुडदैछ।
प्राण भन्दा पहिले आत्मा इस्वरमा मिल्दछ
समय पनि यामराज बनी सवैलाइ निल्दछ।

 

रचना : हस्त गौतम मृदुल